Ειρήνη Ειλιοπούλου
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στην
Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών από το
1977 μέχρι το 1981 και συνέχισε τις
σπουδές της στην Ανώτατη Σχολή Καλών
Τεχνών στο Παρίσι, στο εργαστή ριο του
Leonardo Cremonini.
Το 1986 κάνει την πρώτη ατομική της
έκθεση στο Παρίσι, στην Galerie Étienne
de Causans παρουσιάζοντας ξύλινους
μεσαιωνικούς αγγέλους, σε μικρούς
εσωτερικούς χώρους.
Από το 1987 μέχρι το 1988 ζει και δου-
λεύει μέσα σε ένα εγκαταλελειμμένο
θέατρο στο Παρίσι, το Vieux Colombier,
ζωγραφίζοντας το εσωτερικό του Θεά-
τρου και έναν εκτός λειτουργίας παλιό
σταθμό του μετρό. Τα έργα αυτά εκθέτει
στην Αθήνα το 1988, στην Γκαλερί
Titanium.
Στο Παρίσι αρχίζει συνεργασία το 1988
με την Galerie Berggruen και τo 1990
την εκπροσωπεί εκθέτοντας στο Salon
de Mars τις Αγελάδες της.
Το 1990 στην Γκαλερί Αστρολάβος στον
Πειραιά εκθέτει μικρές ζωγραφιές με
τοπία από την Ελλάδα και τη Γαλλία.

Aπό το 1990 μέχρι το 1993 ζει στο
Bordeaux, κατά διαστήματα, και στην
Αrles και ζωγραφίζει τα αμπέλια, τους
ορυζώνες και τους βάλτους της Νότιας
Γαλλίας. Τα έργα αυτά εκθέτει στην
Αίθουσα Τέχνης Αθηνών το 1993.
Το 1994 ζωγραφίζει για πολλούς μήνες,
καλεσμένη σε προάστιο του Παρισιού,
στο Fontenay sous Bois, έναν κήπο και
εκθέτει αυτή τη δουλειά το 1995 στην
Αίθουσα Τέχνης Αθηνών.
Το 1996 παρουσιάζει μεγάλου μεγέθους
ακουαρέλες με ντοματιές και δέντρα με
καρπούς, στην Galerie Flak, στο Παρίσι.
Το 1999 στην Γκαλερί Πολύεδρο στην
Πάτρα εκθέτει τα ημερολόγιά της με
νεκρές φύσεις και τοπία.
Το 2000 στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών
χρησιμοποιεί για πρώτη φορά ανθρώ -
πινη φιγούρα στα έργα της, εντάσσοντάς
την στη φύση και στις βιτρίνες καταστη -
μάτων.
Το 2004 στην Art Gallery L-S, στο Elounda
Mare στην Κρήτη, παρουσιάζει μια άλλη
εκδοχή των Carrousel.

Το 2004 στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών
και πάλι, οι φιγούρες καταλαμβάνουν
χώρους Carrousel και καφενείων
φανταστικών και μη, στην πόλη ή στην
Εξοχή.
Το 2006 στην Galerie Lefor Openo στο
Πα ρίσι, εκθέτει παραλλαγές των καφε νεί -
ων και τα πρώτα της Θερινά Σινεμά.
Το 2009 στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών
εκθέτει φιγούρες και τοπία επιθυμίας και
μνήμης.